Wednesday, 3 August 2011

"മൊഴികള്‍ക്കപ്പുറം ......"


         മനസ് തിളച്ചു  മറിയുകയാണ് , പുറത്തെ  സൂര്യനെ  പോലെ …എന്ത്  ചെയ്യണം  എന്നറിയാതെ  തരിച്ചു  നില്‍ക്കുകയാണ്  Kiran.അവന്‍  എന്തിനു  ഒരു  ആത്മഹത്യയെ  കുറിച്ച്  ചിന്തിച്ചു  എന്ന്  അവള്‍ക്കു  എത്ര  ആലോചിച്ചിട്ടും  മനസിലായില്ല . അവനെ  അവള്‍ക്കു  ഇഷ്ടമായിരുന്നു …അവന്‍  പോലും  അറിയാതെ  അവള്‍  അവനെ  സ്നേഹിച്ചിരുന്നു … ഒരിക്കലും  തിരിച്ചു  കിട്ടില്ല  ആ  സ്നേഹം  എന്ന്  അറിഞ്ഞു  കൊണ്ട്  തന്നെ …

     College-ന്റെ  ആദ്യ  ദിവസങ്ങള്‍  അവള്‍ക്കു  പേടി  നിറഞ്ഞതായിരുന്നു . Seniors, ragging….വിചാരിച്ചത്  പോലെ  അധികം  ragging   ഒന്നും  ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . Seniors വന്നു ...വെറുതെ  പരിചയപ്പെട്ടു . ചിലരൊക്കെ  juniors   നെ  പേടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . 2 ദിവസം  ശരിക്കു   പേടിച്ചാണ്  Kiran college-il ekku വന്നത് . 3rd day lunch break-നു  seniors   class-il വന്നപ്പോഴാണ്  അവള്‍  ആദ്യമായി  അവനെ  കാണുന്നത് .. Rahul… മറ്റു  seniors-നെ  പോലെ  അല്ല ; വലിയ  ബഹളം  ഒന്നും  ഉണ്ടാക്കാത്ത , നല്ലോണം  ചിരിക്കുന്ന  ഒരു  കുട്ടി . Juniors-നെ  പേര്  ചോദിച്ചു  പരിചയപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു  Rahul. അവളോടും  Rahul പേര്  ചോദിച്ചു . ഒരു പക്ഷെ  അതായിരിക്കും  അവര്‍  തമ്മില്‍  ആദ്യമായും  അവസാനമായും  സംസാരിച്ചത് …

     Ragging-ന്റെ  നാളുകള്‍  അവസാനിച്ചപ്പോള്‍  Kiran-നു  college ഒരു  അത്ഭുത വസ്തു  ആയി  മാറി . ഓരോ  ദിവസവും  പുതിയ  പുതിയ  അത്ഭുത ങ്ങള്‍  അവളെ  കാത്തിരുന്നു . Week end-il hostel-il നിന്നും  വീടിലേക്കുള്ള  ആ  നീണ്ട  5 hours യാത്ര  അവള്‍ക്കു  ആദ്യമൊകെ  വളരെ  ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു . പിന്നെ  ഒരു  ദിവസം  അവള്‍  കണ്ടു  അവനെ … അവളുടെ  bus-il, അവളുടെ  2 seat അപ്പുറം …!!! പിന്നീട്  എല്ലാ  തവണയും  അവള്‍  bus-il കയറി  എല്ലായിടവും  ഒന്ന്  തിരയും  അവനെ . എന്താണ്  അങ്ങനെ  ചെയ്യാന്‍  കാരണം  എന്ന്  അവള്‍ക്ക്  അറിയില്ലാരുന്നു . അതൊരു  ശീലമായി .. പക്ഷെ  പിന്നീട്  അവള്‍  അവനെ  യാത്രകളില്‍  ഒന്നും  കൂടെ  കണ്ടില്ല …

     എന്തോ ഒരു  ആവേശത്തിനാണ് അവന്റെ  class-ile Neethu-വിനെ  പരിചയപ്പെട്ടതും  company ആയതും . അങ്ങനെയാണ്  അവനെ  കുറിച്ചുള്ള details അവള്‍  അറിയുന്നത് . അവളുടെ  അടുത്ത  district-il ആണ്  അവന്റെ  വീട് . വീട്ടില്‍  അച്ഛന്‍ , അമ്മ , ഒരു  ചേട്ടന്‍  , ചേട്ടന്റെ  wife, ഒരു  അനിയത്തി … ഇതാണ്  അവന്റെ  family. അവനെ  എപ്പോഴാണ്  സ്നേഹിച്ചു  തുടങ്ങിയത്  എന്ന്  അവള്‍ക്കു  അറിയില്ല . എപ്പോഴോ  അവള്‍  സ്നേഹിച്ചിരുന്നു  എന്ന്  അവള്‍  തിരിച്ചറിഞ്ഞത്  seniors-ന്റെ  send_off അടുക്കാറായപ്പോഴാണ് . അവള്‍  ഒരിക്കലും  അവളുടെ സ്നേഹം  അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല .. അഥവാ  അറിഞ്ഞാല്‍  താനെ  അത്  അവനെ  അറിയിച്ചിരുന്നില്ല …

     കാലത്ത്  college-il എത്തി  അവനെ  കാണാതിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ മനസ്സ്  ഒന്ന്  പിടഞ്ഞിരുന്നു . അപ്പൊ  അതിന്റെ  കാരണം  മനസിലായിരുന്നില്ല .. അവന്റെ friends-നെ  കൂടി  കാണാതായപ്പോള്‍ എന്തോ ഒരു  പേടി  മനസ്സില്‍  തോന്നിയതാണ് . Break time-il phone-il Neethu-വിന്റെ 16 missed calls കണ്ടപ്പോള്‍  body തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി  അവള്‍ക്കു . Call register എടുത്തു Neethu-വിന്റെ  number search ചെയ്യുമ്പോള്‍  എല്ലാ  ദൈവങ്ങളെയും  വിളിച്ചു  പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നു . രണ്ടാമത്തെ  ring-il തന്നെ  Neethu call attend ചെയ്തു . പിന്നെ  എന്താ നടന്നത്  എന്ന്  ഇപ്പോഴും  വ്യക്തമല്ല … മനസ്സിലേക്ക്  ആകെ ഇരുട്ടു കയറി മൂടുന്നത് പോലെ  തോന്നി  അവള്‍ക്ക് 

     എന്തിനു  അവന്‍  അങ്ങനെ  ചെയ്തു  എന്ന്  എത്ര  ആലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാകുന്നില്ല . ഉറക്കം  വരാത്ത  എത്ര  രാത്രികളില്‍  വെറുതെ  ആത്മഹത്യയെ  കുറിച്ച്  Kiran ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് … അപ്പൊ  ഒരിക്കലും  പ്രിയപ്പെട്ടവരില്‍  ആത്മഹത്യ  ഉണ്ടാക്കുന്ന  മുറിവിനെ കുറിച്ച്  ചിന്തിച്ചതെ ഇല്ല . ഇരുട്ടു  കയറിയ  മനസ്സുമായി  ഇരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് സമയം കുറെയായി . Neethu എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു phone cut ചെയ്തു .

     അവന്‍  അങ്ങനെ  ചെയ്യാന്‍  ഒരു  കാരണവും  Kiran-നു  ആലോചിച്ചിട്ട്  കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല … സ്വന്തം  ജീവനേക്കാള്‍  അവനെ  അവള്‍  സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലേ … പിന്നെ  എന്തിനു അവന്‍  ഒരു  ആത്മഹത്യയെ  കുറിച്ച്  ചിന്തിച്ചു... അവളുടെ  മനസ്സ്  വീണ്ടും തിളച്ചു മറിയാന്‍ തുടങ്ങി. കൈയ്യിലിരുന്ന  phone-ന്റെ  screen-il  Neethu-വിന്റെ  പേര്  വീണ്ടും  തെളിയുന്നത്  കണ്ടിട്ടും  ഒന്നും  ചെയ്യാന്‍  പറ്റാത്ത  വിധം  അവളുടെ  കൈകള്‍  മരവിച്ചിരുന്നിരുന്നു … 2nd time Neethu-വിന്റെ  call അവള്‍  attend ചെയ്തു . അവളുടെ  സ്നേഹം  ഒരിക്കലും  അറിയാതെ  അവന്‍  എവിടെയോ  പോയി  എന്ന്  Neethu പറഞ്ഞത്  മാത്രം  അവള്‍  കേട്ടു .. ആരൊക്കെയോ  അവളെ  നിലത്തു  നിന്നും താങ്ങിയെടുത്ത്  table-il കിടത്തി .

     ജീവനേക്കാള്‍ അവനെ സ്നേഹിക്കാന്‍ അവള്‍ ഉണ്ട് എന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷെ  അവന്‍ ഇന്ന് എല്ലാവരേം വിട്ടു പോകില്ലായിരുന്നിരിക്കാം ……

4 comments:

  1. ബ്ലോഗ്‌ തുടങ്ങിയതില്‍ വളരെ സന്തോഷം .....

    ReplyDelete
  2. njan oru vaalu vangi tharam... enthina engane inch inch ayi manushine kollunath..

    ReplyDelete